Tuesday, 6 December 2011

புதுவித சுகம் தரும் கவிஞன் நான், ." நெஞ்சில் நிழலாடும் கவிதை"

           "எங்கும் பிலா  கணங்கள்,
                   எப்பாலும் பேய் கணங்கள்:
            தங்குமிடம் அத்தனையும்
                சரம்சரமாய் முட்கதிர்கள்!"  
                                  -என்பது கண்ணதாசனின்  கவிதை வரிகள்!
        
         பஸ் கட்டண உயர்வு, பால் கட்டண உயர்வு, விலைவாசி உயர்வு, போதாக்குறைக்கு மின்சார தட்டுப்பாடு! தமிழகத்தில் மக்கள் படும் இன்னல்களுக்கு நானும் விதிவிலக்கு இல்லை! இவைகளைத் தவிர பள்ளிப் குழந்தைகளுக்கான கல்விக்கட்டணம், மருத்துவ மனைகளுக்கு கொட்டியழுவது, மருந்து மாத்திரை செலவு, மளிகை செலவு, வாங்கிய சிறுகடனுக்கு வட்டியாக பெரும் தொகையைத் திரட்டும் பொறுப்பு, கூடவே மனைவி,மககளுக்கு துணிமணி வாங்கவேண்டுமே? எப்படி என்ற சிந்தனை! அடிக்கடி வரும் பண்டிகை செலவு, சும்மா உங்களைப் பார்த்துட்டு போகலாமே என்று வந்தோம் என,அழையா விருந்தாளிகளின் செலவு!....என்று ஒரு சம்சாரி படும் பாட்டை நினைத்தால், காவிகட்டிக் கொண்டு போய்விடலாம் என்று தோன்றும்!  காவி கட்டிக் கொண்டு போனாலும், நம்மால் நிம்மதியாக இருக்க முடியும் என்று தோன்றவில்லை!  நித்தியானந்தா, பிரேமானந்தா போன்றவர்கள் பட்ட பாடுகள்  கண்ணில்வந்து கலக்கம் ஏற்படுத்துகிறது!



  
       இந்த கவலைகளை நினைத்துதான், நம்ம பதிவர்கள் பலரும் தங்கள்  மனதை' சினிமா','கனிமா', என்றும், 'பாட்டு- கூத்து','கவிதை' என்றும்  திசை மாற்றி, தங்களுடைய கவலைகளை மறந்து வருகிறார்கள் என்று நினைகிறேன்!   தங்கள் கவலைகளை மறப்பதுடன், நம்மைப் போன்றவர்களின் கவலையை மறக்கவும் உதவுகிறார்கள்!    அந்த வகையில்  இணயதள பதிவர்களின் சேவையை  எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்!

     என்னைபோலவே, நடப்பதைப் பார்த்து மனம் பொறுக்காமல், அவர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே  கண்ணதாசன்  புலம்பிய கவிதை வரிகள் தான்  ஆரம்பத்தில் நான் குறிபிட்டுள்ள கவிதைவரிகள்!  சம்சாரியாக ஆவது, இன்றைய நிலையில் எவ்வளவு சிரமம் என்பது, சிலருக்கு முன்கூட்டியே தெரிந்து விட்டதால்    மறந்தும் சம்சாரி ஆகும் எண்ணமே இன்றி, அவர்கள் சந்தோசமாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள் என்று நினைகிறேன்! 




      ஒரு அழகிய பெண்ணுக்கு ஆடவன் ஒருவன்  மீது  காதல் வருகிறது.   ஆடவனுக்கும் அந்த பெண்ணை மணந்து  கொள்ளும் ஆசை இருக்கிறது!  இருந்தும்  பலருடைய  காதல் அனுபவமும்  குடும்ப வாழ்க்கை குறித்த  அச்சமும்  அவனைக் குழப்பத்தில் தள்ளுகிறது. அந்த ஆடவுனுக்கு  கவிதை வருகிறது!  அழகிய பெண்ணிடமே அவனது மனக் குழப்பத்தைக் கவிதையில் கேட்கிறான்!




        ஆடவன்  எழுதிய கவிதைதான் இது:

          சாடையில் கண்களைத்  தூது விட்டாய்,
                  சாமந்தி மஞ்சத்தில் தூவி வைத்தாய்;
           ஆடையை இரவினில் பறக்க விட்டாய்,
                  ஆயிரம் முறை எனை தழுவ விட்டாய்-மலர்
          வாடையில் தலைவைத்து தூங்கிவிட்டு,
                 வரவையும் செலவையும் மறந்துவிட்டு,
          பாடையில் ஒருநாள் போகையிலே
               பக்கத்து  துணை யார் பைங்கிளியே?

         மதுவினைக் கொஞ்சம் பருக தந்தாய்,
             மலரிதழ் தேனையும் அருந்த தந்தாய்;
        வதுவையின் சுகம்தர உருகி நின்றாய்
            வஞ்சிக் கொடியென  குனிந்து நின்றாய்-எனை
       புதுவித சுகம் தரும் கவிஞன் என்றாய்,
          பூங்கவி இசை தரும் கலைஞன் என்றாய்,
      எதுவரை உறவுகள் சொல்கிளியே,
         இறந்தபின் யார் துணை சொல்மொழியே?

      ஆறடிக் கூந்தல் உன் சொந்தமடி,
          ஆயிரம் கனவுகள் உன் பந்தமடி,
     தேரென மென் நடை நடந்திடுவாய்,
           தெள்ளென மின் இடை மிளிர்ந்திடுவாய்,
     ஆரிந்த மானென மனம் வியக்கும்,
               இடைகொடி தழுவிட கரம் துடிக்கும்,
      ஆரடி இறந்தபின் துணை வருவார்,
             ஆறடி மண் தான் அணைத்திடுமே!
 
         என்றோ படித்த இந்த கவிதையை எழுதியவர் எம்.பி.கலிங்கன் என்று நினைவிருக்கு.! இந்த கவிதையும் என் நினைவில் இருந்து வருவதால் "என் நெஞ்சில் நிழலாடும் கவிதை" எனலாம்!  இதைபோலவே  நெஞ்சில் நிழலாடும் கவிதைகளை  தருணம் வாய்க்கும் போது எழுதலாம் என்று நினைக்கிறேன்! அதுவும் உங்களது வரவேற்பைப் பொருத்து!

 
    

6 comments:

  1. மரபுக்கவிதையை மறக்காமல் வைத்திருக்கிறீர்களே!

    ReplyDelete
  2. நெஞ்சில் நிழலாடும் கவிதைகள் .. தொடருங்கள்..

    ReplyDelete
  3. மரபு கவிதைகள் மட்டுமல்ல, நண்பரே.. புதுக்கவிதைகள் சிலவும் நினைவில் உள்ளன.

    ReplyDelete
  4. சுட்ட கவிதைகளா? சொந்த கவிதைகளா? என்று சொல்லாமல் விட்டுவிட்டீரே? கருண்.

    ReplyDelete
  5. படிக்கப் பிடித்திருக்கிறது உங்களின் நெஞ்சில் நிழலாடும் கவிதைகள். தொடர்ந்து வெளியிட்டால் மகிழ்வுறுவோம்.

    ReplyDelete
  6. nalla kavithai.. ithu maathiri irunthaal ezhuthungalen.. padikka... thanks to share.... please read my kavithaigal in www.rishvan.com

    ReplyDelete